Nowy pamiętniczek

Jak to niedawno chyba udało mi się Was o tym przekonać- jestem kobietą. Może trochę zbyt szogunowatą i zbyt zarośniętą, ale jednak kobietą. W razie konieczności potwierdzenia tej tezy wystarczy jedynie spojrzeć na mój zgrabny blond kuper i poczytać o mym sprycie, by wszelkie wątpliwości co do mej kobiecości zostały wywiane, przewiane, czy jak to tam się mówi…

Z kolei- jak to miliony mężczyzn i ludzi przekonały się już wieki wieków temu-kobieta zmienną jest. I do tego faktu chyba nikogo nie trzeba przekonywać.

A, jako że jestem kobietą i w związku z tym jestem zmienna, zapragnęłam zmiany.

Tata powiedział, że nie kupi mi nowego futra, bo aż tyle nie zarabia, a moje własne jest jeszcze całkiem nieznoszone. Mama nie chciała pożyczyć mi swoich kosmetyków, bo jestem za młoda i zniszczyłabym sobie cerę. A psi fryzjer używa sprzętów na których sam widok cierpnie mi skóra, sierść, kuper i wszystko co cierpiać może. W związku z powyższym zażądałam od rodziców zmiany wyglądu mojego pamiętniczka, bym chociaż na niego mogła patrzeć z lubością (w przeciwieństwie do własnego odbicia w lustrze, kałużach, wystawach sklepowych i innych miejscach, ale z tym też w końcu coś zrobię). Początkowo nie chcieli o tym słyszeć, bo „nie chce mi sie”, „wydziwiasz” i „Nala, odczep się”. W końcu zagroziłam, że dopóki mi nie pomogą- słowem się do nich nie odezwę…

Jak się później okazało- był to błąd. Moje nieodzywanie się do rodziców poskutkowało ich całkowitą opieszałością i ze zdziwieniem zauważyłam, że nawet nie próbują udawać, że jest im przykro, że nie chcę z nimi gadać. Ale niech Wam nie będzie mnie żal- jakem kobieta, oddźwięczę się za to…

Może nie tak szybko jak bym tego chciała (następnym razem przyjmę gadatliwą technikę perswazji), do zmiany ostatecznie doszło, a jej skutki od dzisiaj możecie podziwiać i Wy. I jak Wam się podoba? Dajcie znać, bo jak coś jest nie tak- już ja się postaram, żeby rodzice szybko wykonali wszelkie poprawki gwarancyjne! Pozdrawiam więc i czekam na Wasz odzew!