Półroczny Golden Retriever

Już wcześniej obchodziłam różne Golden Retriever’owe uroczystości. Obchodziłam pierwszy i drugi i trzeci i tak dalej dni życia. Obchodziłam miesiące i tygodnie i godziny i poszczególne dni tygodnia. Obchodziłam też pierwsze wydarzenia, pierwszego zjedzonego ptaka, pierwsze szczeknięcie, pierwszy upadek. Dużo różnych uroczystości już było w ciągu mojego życia… Cokolwiek to znaczy…

Dzisiaj moi rodzice też są jacyś podekscytowani. Mówią, że mam już PÓŁ roku!

Nie byłoby w tym nic szczególnego- ot dzień jak każdy. Ale nie tym razem. Pól roku znaczy, że to jeszcze nie jest cały rok. Jak jest czegoś pół to znaczy, że to więcej jest dla Golden Retriever’a, a to mniej dla reszty. Tak jak z jedzeniem. Mama mówi, że da mi pół kiełbaski to ja dostaję prawie całą, a ona resztę.
To trochę jak mama mówi do taty „daj mi połowę pieniędzy”, to ona dostaje prawie wszystko, a tata nie.

Poza tym- pół roku znaczy, że jestem jeszcze bliżej dorosłości niż wcześniej. Będę mogła sama wychodzić z domu, chodzić do kina i na randki i w ogóle. Chyba będę mogła… tak mi się wydaje…

A dodatkowo, abym była szczęśliwsza, to mój tata kupił sobie z okazji mojego pół roku nowy telefon! Po cichu mam wielką nadzieję, że dostanę od niego tamten, który miał wcześniej. Przecież dobrze wie, że bardzo bym chciała (Golden Retriever chce telefon).

Poznałam znowu pieski. Ale były bardzo niefajne i nachalne. Wąchały mnie, skakały na mnie. Ale nie skakały tak jak zawsze, gdy pieski się cieszą, tylko tak inaczej. I szczekały brzydkie rzeczy, których Wam nie powtórzę. Nieładne były te rzeczy… Nie dla Golden Retriever’a…

Rodzice mówią, że jak będę dorosła, to jeszcze będę chciała, aby tak było. A wtedy będzie mi już ogon zwisać i będę miała zmarszczoną sierść na twarzy. No i nie będę miała tyle siły co teraz. Tata powiedział nawet, że na to ostatnie to czeka z niecierpliwością.

Czy Golden Retrievery mogą być stare?