Komentarze do: Golden Retriever informacje

Autor: Nala

Nala — Sat, 05 May 2012 06:33:28 +0000

Cześć Nuka,
Niestety nie jestem w stanie nic pomóc, dopóki nie napiszesz żadnych szczegółów…
Przede wszystkim ile czasu żyjesz na tym świecie? W jakich sytuacjach skaczesz na Kubusia? I jakie są okoliczności zabierania i chowania butów?

Autor: Nuka

Nuka — Thu, 03 May 2012 18:07:00 +0000

Jak mnie oduczyć skakania na 3 letniego Kubusia , zabierania butów i zakopywania ich w ogrodzie?

Autor: Nala

Nala — Tue, 01 May 2012 21:33:46 +0000

Witaj Gonzo!
Nic złego się nie dzieje, jesteś jeszcze dzieckiem, które poznaje świat i napotkałeś właśnie na małe problemy przy odczytywaniu intencji psiej braci. Masz na to czas, więc uspokój swoją panią i powiedz, że nie może Cię do niczego zmuszać, bo nakryjesz się uszami i się obrazisz A ignorowanie Ciebie w takich sytuacjach jest chyba najlepszym pomysłem.
A teraz troszkę o tym, co się z Tobą dzieje: jesteś młodszy od spotykanych towarzyszy (choć nie zawsze mniejszy ), a więc naturalną rzeczą jest Twoja postawa uległości w stosunku do nich (kładziesz się w poddańczej pozycji i pozwalasz się poznać). Ale troszkę boisz się zabawy, bo nie wiesz o co dokładnie chodzi innym psiakom i wolisz się oddalić. Kiedy nauczysz się odczytywać psią mowę ciała, będziesz wiedział, że proponują Ci zabawę i zaczniesz w niej uczestniczyć. A kiedy dorośniesz i zdobędziesz pewność siebie nie zawsze będziesz chciał przyjmować pozycję uległą. Zatem jedyne czego Ci potrzeba, aby rozwiązać te problemy, to czas i brak nacisków. Wierzę, że nauka przyjdzie Ci szybko i już wkrótce Twoja mama będzie z dumą spoglądać jak hasasz beztrosko z kumplami.
Pozdrawiam

Autor: Gonzo

Gonzo — Tue, 01 May 2012 19:21:26 +0000

Wabię się Gonzo, jestem bardzo grzecznym psiakiem, mam skończone 5 mies. i od jakiegoś czasu mam problem z innymi psami na spacerze. Zawsze na ich widok kładę się i leże póki mnie nie obwąchają a gdy chcą się bawić tzn. wskakują na mnie itd. boję się strasznie uciekam gdzie pieprz rośnie a przy tym cała okolica słyszy jak strasznie głośno piszczę gdy uciekam….moja mama nie wie co ma robić, wszyscy radzą spuszczać mnie wtedy ze smyczy i że się sam przyzwyczaję i załapię zabawę, ale tak nie jest i moja mama martwi się, bo chciałaby mnie widzieć jak bawię się z innymi pieskami. Dodam, ze są takie za którymi mogę biegać, ale są to spokojniejsze psy zresztą nawet gdy te biegna w moją stronę uciekam w drugą stronę popiskuję i kładę się od razu. Wszyscy kręcą głową na moją mamę, ale ja tak jakoś mam a mama zgodnie z wszelkimi informacjami które uzyskała i wyczytała ignoruje mnie wtedy żeby dać mi do zrozumienia, ze nie ma się czego bać…ale to nic nie pomaga….i już nie wie co ma robić? I czy to naprawdę tak ogromny problem…
pozdrawiamy

Autor: Nala

Nala — Mon, 16 Apr 2012 20:25:37 +0000

Usierścienie to cecha bardzo indywidualna. Jedne psiaki to małe lub duże kudłacze, a inne są raczej ubogie w tej kwestii. Możliwe więc, że tak już u Ciebie zostanie. Mogę Cię jednak spróbować pocieszyć- nie jesteś jeszcze całkowicie dojrzałym psim mężczyzną, więc jeszcze wszystko może się zmienić! I tego Ci życzę!

Autor: Twix

Twix — Mon, 16 Apr 2012 14:12:53 +0000

A i jeszcze jedno pytanko. Nie mam zbyt długiej sierści, chociaż zaczyna mi trochę futerko odstawać na ogonku. Pod brzuszkiem, tez robię się dłuższa, ale czy będę kudłaty goldenek, czy jak mówi Pani od mojej przyjaciółki Bezy, będę dużym pięknym labkiem,a przecież mama i tato to goldenki.

Autor: Twix

Twix — Mon, 16 Apr 2012 14:07:05 +0000

Witaj Nala.
Z tej strony Twix, już nie tak maleńki jak kilka miesięcy temu. Moja Pani bała się, że nie będe lubiał spacerów itp, ale melduję posłusznie
1. uwielbiam spacery
2. znosze do domu wszystko, co uda mi się upolować
3. uwielbiam robić w domu „mały” bałagan – ale Pani i tak mnie kocha.
4. Urosłem, podobno więcej niż statystyczne goldki, tak mówi weterynarz… przynajmniej już teraz nie maca mnie pod ogonem
5. Ważę cos koło 50 kg, moja pupa znajduje się na wysokości 75 cm… i przerosłem wszystkie goldki i labki na osiedlu. Teraz jest największy i dobrze się z tym czuję Nie mam nadwagi, ale taka moja uroda.

Do miłego zobaczenia Hau, hau

Autor: Nalka

Nalka — Sun, 15 Apr 2012 20:43:42 +0000

Witaj Nala!!!
Bardzo dziękuję za odpowiedź, bardzo mi pomogłaś, nie wiem co bym bez Ciebie zrobiła . Za kilka dni zabierzemy się do nauki i od razu napiszę Ci jak nam idzie .
Twój „goldenkowy blog” jest świetny! Bardzo mi się podoba. PODZIWIAM. Widziałam Twoje zdjęcia i sądzę że jesteśmy do siebie bardzo podobne i może nawet jesteśmy swoimi sobowtórami (ale jestem od Ciebie troszkę mniejsza). Gdy będę miała jakieś pytanka mam nadzieję, że mogę na Ciebie liczyć . Nowe newsy na nasze tematy także dotrą do Ciebie pierwsze. Jeszcze raz bardzo dziękuję.
Twoja imienniczka Nala

P.S Pozdrów Krewetkę i napisz jak tam u niej

Autor: Nala

Nala — Sun, 15 Apr 2012 10:37:21 +0000

Cześć moja imienniczko!
Rzeczywiście jesteś już dużą dziewczynką, więc może być ciężko poradzić sobie z Twoim problemem. Na szczęście nie jest to niewykonalne.
Przede wszystkim ktoś z Twojej rodzinki powinien pokazać Ci małymi kroczkami, że wystrzały/wybuchy/fajerwerki są fajne. Muszą zacząć Ci się kojarzyć z czymś miłym. Najlepiej, gdyby ten ktoś znalazł nagranie dźwięku przypominającego ten, którego się boisz, bardzo cicho puścił go w niespodziewanym dla Ciebie momencie i natychmiast podetknął Ci pod nosek jakiś przysmak/zabawkę czy co tam lubisz najbardziej. Jeśli zajmiesz się tym czymś, nie zwracając uwagi na odgłos- można co jakiś czas zwiększać głośność dźwięku. Jeśli zaczniesz się bać, trzeba na jakiś czas pozostać przy danej głośności lub nawet odrobinkę się cofnąć. Przy takim działaniu straszny dźwięk przestanie być dla Ciebie straszny, bo będzie zwiastować coś, co uwielbiasz.
Cała nauka może potrwać dość długo, ale trzeba być cierpliwym. Może Wam pomóc i przyspieszyć proces wizyta u psiego behawiorysty- on wie jak psiaka podejść
A jeśli z jakiś powodów nauka się nie uda- na takie najgorętsze okresy (np. Sylwester) powinnaś zaopatrzyć się u weterynarza w delikatny środek uspakajający.
Pozdrawiam i powodzenia!

Autor: Nalka

Nalka — Sat, 14 Apr 2012 16:02:11 +0000

Cześć mam na imię „Nala”(ale zbieg okoliczności ) i mam dwa latka więc jestem już dużą dziewczynką, ale mam malutki problem… Boję się hałasu a mianowicie wystrzałów, wybuchów, fajerwerków i sztucznych ogni . Gdy usłyszę coś takiego dostaje szału (jak mówi to moja pani), zaczynam piszczeć, płakać i skakać na ludzi. Moja pani nie wie wtedy co ma ze mną zrobić. Co o tym sądzisz Nalu, może jest coś na uspokojenie bo nawet meliska nie działa